Dat staat op de voorflap van : Tart, de memoirs van The Slutty Cheff. Wie is dat? The Slutty Cheff is een pseudoniem, van een anonieme vrouwelijke chef in London. Ze begon met een Instagram pagina, waar ze postte over : eten en seks. Nu is ze o.a. columniste bij de Britse Vogue en vorig jaar kwamen deze memoires uit.
Avonturen in de keuken
Als ze op een dag genoeg heeft van haar 9 to 5 baan in de Londonse city, bsluit ze datgene te doen wat ze écht leuk vind : koken. Ze begint op de kookschool. Aangezien ze dat een beetje te saai vindt, solliciteert ze als stagiair in een high end keuken. Daar komt ze (als enige vrouw) terecht in een wereld vol macho-mannen, draait ze diensten van 15 uur per dag in raamloze keukens, loopt ze continu brand- en snijwonden op, en is de werkdruk ongekend hoog. Maar de passie voor het koken is wat haar erdoor sleept.
Ongefilterd
De stijl is ongefilterd, ongezouten, eerlijk, humoristisch en vol zelfspot. En ja, ook ongelooflijk sexy. Eten wordt natuurlijk vaak geassocieerd met erotiek, nou dat spat hier van de bladzijden af. Slutty Cheff leeft met enorme gulzigheid; gulzig naar het leven, naar 'jezelf ergens in verliezen', naar drank en dronken worden, en vooral ook naar koken en lekker eten. Niet alleen schrijft ze vol passie over al haar bed-avonturen met sexy chefs, maar vooral ook over hoe goed het voelt als je eindelijk je 'vrouwtje' staat in de keuken. Dat je promotie maakt van commies/ aardappelschiller naar souschef van de 'warme voorgerechten'.
En ja, af en toe wordt het haar te veel, gaat ze even ten onder, strijdt ze ook tegen depressie. Maar iedere keer komt ze weer boven en lonkt de keuken weer. De intense shifts in de keuken, de vriendschappen die ontstaan, die ene 'vieze' chef die steeds aan je kont zit, haar vriendinnen die haar steunen, het leven in London, je wordt er compleet in ondergedompeld.
Eten eten eten
De manier waarop ze schrijft over koken en eten is zo 'spicy' . Bijvoorbeeld op het moment dat ze, na een breakdown, toch weer besluit terug te gaan naar London om te koken. Dan maakt ze voor zichzelf een vissoep:
Ik schrob en spoel de mosselen en droom van een leven in London; dat ik een nieuw restaurant vind, een nieuwe minnaar en een nieuw bestaan. Het is tijd om een nieuwe start te maken. Als de mosselen schoon zijn, hak ik de groenten voor de visbouillon fijn: uien, venkel en prei. [...]
Sommige mensen houden de groenten bleek als ze vis koken, maar ik wil een soep met rijke, diepe smaken, dus ik bruin de groenten in zonnebloemolie op hoog vuur; het moet heet. Ik wil een soep zoals mijn oude leven in London, vol passie, spanning en drama. Ik gooi een rode paprika onder de grill en blaker hem samen met een paar grote, uit hun vel barstende tomaten. Ik begin de leegheid van de dag en de afgelopen drie maanden te vergeten. [...]
Ik snijd met een kartelmes twee grote stukken schil van een sinaasappel en bewaar het vruchtvlees voor het ontbijt van morgen. Ik ga langzaam en weloverwogen te werk, want ik wil niet dat het wit van de schil meekomt. Ik volg de ronding van de sinaasappel zorgvuldig en verzorg hem zoals een goede minnaar zich ontfermt over mijn tieten. Ach, dat waren nog eens tijden! Ik snuif het citrusaroma op. Het ruikt naar negroni's. Fuck! Ik mis negroni's. [...]
Ik trek het vel van de paprika, maar ik ben zo gretig dat ik mijn vingertoppen verbrand. Het vruchtvlees is zacht en glibberig; het is nat en wild en staat te popelen om mee te feesten in de pan. Ik hak de warme tomaten behendig in stukken, het zoete sap explodeert over de snijplank en ik laat de tomaten in de pan glijden...
Of ze echt goed kan koken, weet ik niet, heb het nooit geproefd, maar schríjven kan ze zeker, deze Slutty Cheff! Ik vond het een feestje om te lezen, dit boek !
Lieve groet,
Madeleine
Tart - Ongezouten avonturen van een anonieme chef - Slutty Cheff
Ned. vert.: Robert Neugarten
ISBN: 978 90 4394 249 2
Reacties
Een reactie posten